Ze waren met twaalf, de medewerkers van Don Bosco in ons huis van Hechtel voor een tweede lectio divina. Ofschoon de tekst niet eenvoudig is (‘Geef aan de keizer wat de keizer toekomt en geef aan God wat God toekomst’), kwamen de deelnemers tot zeer diepe inzichten en overgave.

Ik mocht opnieuw een 23 leerlingen van het zesde jaar secundair mee begeleiden tijdens hun bezinningsdagen. Deze viel op welk verschil er was tussen de grote groep van 17 en de kleine groep. Maar we willen vooral iedereen verwelkomen zoals ze zijn en hen stappen voorwaarts laten zetten.

Het was een bijzondere vraag: een jongen van het tweede leerjaar mee voorbereiden voor zijn eerste communie. De ouders nemen de catechese grotendeels zelf op zich, maar ze wensten dat ik zelf eenmalig hun zoontje zou begeleiden. Een prachtig gebeuren.

De twee groepen BORIKE (Bonheiden-Rijmenam-Keerbergen) kwamen opnieuw samen voor een lectio. In de namiddag waren we met zes, ’s avonds met zeven. Het evangelie van de 28° zondag van het A-jaar is niet eenvoudig, maar uiteindelijk openbaart zich de diepe boodschap met grote helderheid.

Negentien leden van de PAG (pastorale animatiegroep) van onze secundaire Don Boscoscholen en drie begeleiders waren samen te Vaalbeek voor de jaarlijkse vormingsdag. Ik mocht een lectio divina animeren, uitlopend op een eucharistieviering. De reacties van de deelnemers waren bijzonder warm en enthousiast. Hoe mooi!

De groepsleiding van Gent had ervoor gekozen eens een ‘denkavond’ te organiseren om even terug te gaan naar het begin in 2009, en vooruit te kijken: waar willen we naartoe? Welke belangrijke accenten willen we behouden en welke nieuwe willen we leggen? Zo’n avond is bijzonder boeiend en leerrijk.

Voor het tweede jaar op rij mocht ik de ouders van de vormelingen binnenleiden in de diepe, rijke betekenissen van het vormselsacrament. Sommigen waren wel verbaasd dat er zoveel geloofselementen naar voren kwamen.

Ik mocht meewerken aan ‘Zusters en Broeders’: 39 getuigenissen van 36 religieuzen uit Vlaanderen. Ik vertel twee verhalen: ‘Twee trappisten in de hand’ en ‘Vézelay’. Het was een heel aangename ervaring. We werden bijeengebracht om enkele filmpjes te bekijken, een stuk taart te eten … Een sobere maar vooral hartelijke ontmoeting aangename mensen. Je kan de filmpjes bekijken door ‘zustersenbroeders.be’ te googelen. Klik voldoende verder op ‘meer verhalen’.

Deze keer mocht ik mee de schoolbezinning begeleiden voor een veertigtal leerlingen van het vijfde jaar secundair. De meditatie-oefeningen verschilden sterk tussen de twee groepen, maar alle leerlingen hielden er een mooie en leerrijke ervaring aan over.

Om 13 uur mocht ik opnieuw een kindje dopen. Het kindje zelf heeft de hele viering mooi geslapen. Is er iets mooiers dan een klein, slapend kindje? De familie was heel betrokken bij de viering. Het doet deugd.