Met acht dachten we diepgaand na over de verrijzenis, de kern van ons christelijk geloof. Men had op voorhand een voorbereiding gemaakt: hoe stelt men zich Jezus’ verrijzenis voor? Wat betekent verrijzenis? Op zich waren zowel de voorbereiding als het delen rond die voorbereiding al een heel mooie leermomenten.
Met enkele teksten uit het tweede Jezusboek van Paus Benedictus XVI bespraken we dan een zevental aspecten van de verrijzenis: het belang van dit wezenlijk geloofselement, wat het niet is (tweemaal), het achterliggend wereldbeeld, een reële ervaring van de apostelen en anderen als basis, een nieuwe dimensie door God geschapen, het lege graf en de belijdenis- en verteltradities.
Het is opnieuw een heerlijke communicatie geworden. Eerlijke, scherpe vragen. Delen met elkaar. En vooral ook luisteren naar fragmenten uit het Nieuwe Testament. Ik voel me zo dankbaar dat ik dit mag begeleiden.
We waren met acht van onze gezinsgroep samen en ook het begeleidende koppel was er er opnieuw ondersteunend en participerend bij aanwezig. Het onderwerp was stress. Stress op drie niveau’s: persoonlijk, in het gezin (of gemeenschap) en op godsdienstig vlak. Het grootste gedeelte gingen we in twee groepen: de mannen apart en de vrouwen apart. Belangrijk waren ook de positieve tips om goed met stress om te gaan. Het werd een lange lijst.
Het was een zeer goede communicatie, die lang duurde. Genieten is dat! En er waren duidelijke vragen om rond geloof meer te gaan doen.
Gisterenavond startte de nieuwe Bartimeüsgroep van Brugge. Een jonge priester en zes jongvolwassenen bogen zich na een gezellige maaltijd over het evangelie van Maria Boodschap, het evangelie van de dag. Wonderbaarlijk hoe deze jonge mensen echt in het verhaal wilden komen en hoe ze vanuit het verhaal tot een waardevolle geloofscommunicatie kwamen. Een beloftevolle groep. Temeer omdat er de volgende maal nog een nieuwe bij komt.
Vanuit de lectio divinagroepen van Bonheiden hadden we met drie mensen deze viering voorbereid. We begonnen met een stiltemoment voor de slachtoffers – overledenen en overlevenden – van de busramp in Zwitserland en hun dierbaren. Voor hen stonden heel de viering 28 kaarsjes op het altaar te branden. En ze kwamen uitdrukkelijk aan bod in de homilie en de voorbeden. In de homilie beklemtoonde ik twee soorten ervaringen van mensen. Sommigen vinden dat God afwezig is bij heel zwaar lijden. Ze voelen zich diep verlaten. De drie synoptische evangelisten zetten die ervaring in de verf. Jezus bidt in de Olijfhof dat de beker van lijden en dood aan Hem zou mogen voorbijgaan. En op het kruis schreeuwt Hij het uit naar God: ‘Eli, lama sabaktani?’ (God, mijn God waarom hebt Gij mij verlaten?). En God antwoordt tweemaal niet. Bij Johannes bidt Jezus op een andere manier. In zijn doodsangst vraagt Hij vertrouwvol aan zijn Vader dat deze de grootheid van zijn naam zou laten zien. En God antwoordt wel! Gods antwoord is zijn naam: Ik zal zal er zijn. Maar Hij wijst eerst op het verleden: ‘Ik heb mijn grootheid laten zien’. En dan pas: ‘Ik zal mijn grootheid laten zien’. De mensen in de H. Geestkapel vieren heel betrokken mee. Ik ben dankbaar dat ik voor hen priester van Jezus Christus mag zijn.
Voor de derde maal lag het evangelie van de vijfde vastenzondag van het B-jaar op tafel voor een lectio divina in groep. Een vrij moeilijke tekst van Johannes. Met de acht aanwezigen ontstond een zeer diepgaand gesprek. Ook het diepe lijden van mensen kwam aan bod, zoals de overleden en overlevende slachtoffers van het busongeval in Zwitserland en hun dierbaren. Prachtig hoe de deelnemers hun geloof uitspraken, met respect voor de verschillen in meningen. En juist die verschillen in geloofsopvatting verrijken de anderen.
We waren met zeven om hetzelfde evangelie van de groep Bonheiden 1 (zie 12 maart) te lezen. Het evangelie van de vijfde vastenzondag is niet eenvoudig. Maar de deelnemers beten door tot het einde. En ja, de mooie bloem opende weer al haar prachtig en aroma’s. Er was een boeiend intermezzo over het tot stand komen van de evangelies. Opnieuw werd ik geraakt door de fijne communicatie in de groep. En net vóór de lectio ontmoette ik een dame, die absoluut naar de lectio wil komen. Het was een toevallige ontmoeting. Wonderlijk hoe mensen de weg naar de lectio divina vinden.
Op 26 februari was het voor één geïnteresseerde niet mogelijk om bij de eerste groepsvoorbereiding te zijn. Zie deze blog op 26 feburari. Ondertussen is er een nieuwe deelneemster bij gekomen. Zo kwamen we gisteren met drie te Drongen bijeen om die eerste groepsvoorbereiding met hen in te halen, zij het in een verkorte versie. Het is tof dat we nu met acht zijn. Er is dus nog één plaats open. En er zijn al twee andere vriendinnen die erop aandringen om volgend jaar opnieuw een Israëlreis te organiseren. Dan willen ze heel graag meegaan.
Vanuit de Bartimeüs lectio divinagroep Bonheiden-Rijmenam 1 hebben we gisterenavond met drie de eucharistie van komende zaterdagavond in de H. Geestkapel voorbereid. Het is een bijzondere ontmoeting geweest. Samen zoeken hoe we respect kunnen opbrengen voor de gemeenschap van de H. Geestkapel, die heel betrokken eucharistie komt vieren, respect voor de eucharistie, respect voor de slachtoffers van het ongeval in Zwitserland, respect voor de evangelielezing van de vijfde vastenzondag, respect voor de mensen die voor één of ander aspect in de H. Geestkapel instaan en respect voor elkaar. Het werd bijzonder stil rond de tafel toen we overlegden hoe we op een gepaste wijze aandacht kunnen hebben voor de 28 slachtoffers, die deze week begraven worden en hun dierbaren. En de vrouw des huizes heeft een heel mooie tekst geschreven over de lectio divina. Zie op de homepage!
De voorbije week heb ik alle bezinningen gelijkvormig gemaakt. Zo zijn nu alle titels gelijk: het Woord, een woord bij het Woord, het Woord in mijn leven, bidden met het Woord. Ik heb ook een schema bovenaan het archief bezinningen ingevoegd. Daarin kan je zien hoe de vier evangelisten op zon- en feestdagen aan bod komen. Je ziet daar ook bij welke evangelieverhalen er nu een bezinning in het archief zit. Het is mijn wens om tegen Christus Koning (25 november) bij alle lezingen van het B-jaar een bezinning te hebben. Daarom heb ik nu twee bezinningen in het archief toegevoegd. Nummer 83 gaat over de lezing van het feest van de H. Familie (zondag na Kerstmis). Bezinning 84 gaat over Jezus’ doop in de Jordaan. Het zijn twee feesten, die we dit jaar niet vierden doordat Kerstmis op een zondag viel. Daarom zal de volgende bezinning, bij de vijfde vastenzondag, nummer 85 hebben.
We waren met vijf om de rijke, maar moeilijke tekst van de vijfde vastenzondag van het B-jaar te bekijken. Voor de deelnemers was het een tekst, waarvan ze de indruk hadden dat ze die nog nooit gehoord of gelezen hadden. Maar hun sterke motivatie hielp hen om stapje na stapje de gedachtegang van Johannes te volgen. Wat een rijke tekst! Wat een grote betekenissen! Wat een perspectief biedt ons het christelijke geloof! De deelnemers ontdekten hoe anders Johannes is in vergelijking met de synoptici.
