Omdat de eucharistie hier in de gemeenschap om 7.30 uur is (vakantieregeling), kwam ik in de gebedsviering van Taizé in de parochie binnen tijdens het stil moment. En stil was het! Daarna nodigde de verantwoordelijke iedereen uit om per land samen te komen om te zien wat men na middernacht tijdens het landenfeest zal naar voren brengen: een lied, een dans… Het landenfeest begint pas na een uur gebed, dat om 23 uur start. Je moet het maar aandurven: jongeren vragen om het laatste uur van het jaar in gebed door te brengen. En bovendien: ze houdern ervan! Die voorbereiding duurde natuurlijk drie kwartier, zodat ons klein groepje gewoon niet is door gegaan.

Op het Circo Massimo was het opnieuw zeer goed lenteweer, ofschoon het vorige nacht tot min drie graden gevroren had. En ja, de zieke van gisteren was weer paraat! We aten gezellig met ons vieren en sloten ons dan aan bij de Vlaamse groep. Het is goed elkaar voldoende te ontmoeten. Daarna trokken we met ons vier naar de Basiliek San Giovanni. Daar gaf ik wat uitleg over de Heilige Trap en de doopplaats van keizer Constantijn.

De viering in de San Giovanni was weer echt op zijn Taizé’s. Wel jammer dat veel toeristen toch het gebed en zelfs de stilte komen storen om hun foto’s te nemen.

Voor de tweede keer ging ik dan naar de Santa Croce in Gerusalemme-kerk voor het sacrament van de biecht. Ik had wel verwacht dat er meer zouden zijn dan gisteren, maar niet wat het werkelijk was: drie uren non stop. Toen ik dan vermoeid in de sacristie mijn albe al had uitgedaan, vroeg een priester om de albe weer aan te trekken om te mogen biechten. Vandaag heb ik opnieuw en vanuit de ervaring op een dieper niveau mogen ontdekken waarom Don Bosco het biechtsacrament een sterk pedagogisch middel vond. Wat onthouden we onze kinderen en jongeren door hun dat niet aan te bieden en hen daar niet in op te voeden! Gods vergevende liefde is zo levengevend!

Zo kwam ik net te laat in het feestmaal van onze medebroeders hier terecht. Het heeft me wel zeer goed gesmaakt. Ik mocht nog medebroeders ontmoeten van de gemeenschap, waar ik vier jaar geleden vier maanden gewoond heb, in het bijzonder ook een Congolese medebroeder met wie het toendertijd goed klikte.

En nu… mijn bedje in…

Reageer:
















Externe links