De Israëlreis is gegroeid uit mijn sabbatperiode van 108 dagen in Israël. Ik woonde er in een kamer van de gemeenschap van de zusters van Sion binnen de muren van de oude stad. Zelfs in de Via Dolorosa. Vanuit mijn kamer had ik zicht op het tempelplein en op de H. Graf- of Verrijzeniskerk. Tijdens die periode waren we met de groep van 29 deelnemers en onze begeleiders zes dagen in Galilea en vijf dagen in Egypte (de berg Sinaï). En verder bezochten we zeer veel plaatsen. Zowel plaatsen die belangrijk zijn voor onze joodse broeders en zusters, voor onze moslimbroeders en -zusters als voor ons, christenen. De stad Jeruzalem en het land Israël hebben heel veel betekend voor mij en betekenen nog zeer veel. Ik heb toen zoveel gekregen!

Dit wilde ik delen met anderen. Nu is er een eerste groepje van zeven jongvolwassenen naar Israël geweest. Vanuit Bartimeüs lag het accent uiteraard op het evangelie en de Bijbel in het algemeen. Daarom de subtitel ‘met het evangelie in de hand’. We hebben daarom die week voorbereid ‘met het evangelie in de hand’. In februari kwamen we een hele dag samen en in mei en augustus nog eens een halve dag. We hielden een lectio divina en contamplatieve dialoog, we speelden een bibliodrama, we gebruikten de structurele lezing, we wisselden via email uit rond wat ons raakte in het Onze Vader… En natuurlijk was er ook altijd een portie praktische voorbereiding. Als ik nu de blogverslagen van de deelnemers lees, dan ben ik diep gelukkig dat ze zo ‘met het evangelie in de hand’ het land Israël bezocht hebben.

Ze zijn zelfs verder gegaan dan we hadden voorbereid. Ze hebben elkaar de voeten gewassen op de doopplaats van Jezus. Ze hebben de stilte opgezocht. Ze zijn spontaan tot gebed gekomen. Ze hebben (Taizé)liederen gezongen. Ja, hun ziel is tot leven gekomen, zowel individueel als in groep. Dit stemt mij tot dankbaarheid en hoop.

Dit is gebeurd zonder mij. Fantastisch toch! Ja, ze hebben zaterdagavond in de luchthaven twee nadelen van mijn afwezigheid aangegeven. Ze misten hier en daar noodzakelijke informatie, zeker ook op spiritueel vlak. Bijvoorbeeld op het tempelplein. Anderzijds hadden ze ’s avonds te weinig tijd voor verwerking en integratie van de indrukken want ze moesten de volgende dagen plannen, zich organiseren, de kaarten bekijken… Ik vind het heel spijtig dat die tekorten ontstaan zijn door mijn fout. Maar het heeft duidelijk niet betekend dat het een mislukte week is geworden. Integendeel: ze hebben dat op een excellente manier opgevangen!

Deze dagen dank ik God, Christus en de heilige Geest voor deze zeven prachtige jonge christenen en voor alles wat Hij hun heeft gegeven.

Na de evaluatie zal de beslissing vallen of ik opnieuw een reis naar Israël opstart en indien wel op welke manier. Als God het wil, zal dat ook gebeuren. Als Hij het niet wil, dan niet.

In naam van ons acht dank ik jou voor jouw interesse en voor de mooie reacties op deze blog, per mail, per telefoon, sms… In die zin heeft de Israëlreis nu al een mooie uitstraling. En die uitstraling zal er nog lang zijn via het persoonlijk leven van de deelnemers.

Reageer:
















Externe links