Ondertussen ben ik terug in Sint-Pieters-Woluwe na een vlekkeloze vlucht. Als ik terugkijk op deze Taizéweek, dan stroomt mijn hart vol vreugde. Wat een week! Ja, er waren ‘maar’ 15 000 jongeren gekomen buiten de plaatselijke groepen, de helft minder dan vorige jaren. Maar het was opnieuw een zeer indringende, mooie ervaring. De gebedsmomenten waren zeer verzorgd, intens en met diepe stiltemomenten. Ik mocht opnieuw 7,5 uur, gespreid over drie dagen, jonge mensen nabij zijn met Gods barmhartigheid en hier en daar een woordje ter bemoediging. Opnieuw zag ik tranen. Wat lijden jonge mensen vaak diepgaand! Het zou niet mogen. Ik hoop dat ik enkelen Gods troostend begrip heb laten ervaren. Allen raken niet uitgesproken over de grote gastvrijheid van de gastgezinnen. Eten en drinken tot we er een gevoel van ‘bijna barsten’ aan over hielden. Het doet zo’n deugd enkele dagen met een gastgezin samen te leven, waar men ’s avonds pas rond 21.00 à 21.30 uur eet. We kijken al uit naar Riga in Letland!

Reageer:
















Externe links